hagdan.
Palibhasa’y naisip ko ang bagay na ito habang paakyat ako ng hagdan sa aking apartment dahil naiihi ako nun. Siguro’y naisip ko to ay dahil naawa na rin ako sa sarili ko – isang bagay na di ko kayang aminin sa harap ng kahit na sino bukod sa taguan na ito.
“Magpakasaya ka kesa sa maburyo ka ng kakaluha sa isang tabi.”
Onga naman.
Pagsusulit na mamayang gabi. Hay sabaw.
